දෙමාපිය අධිකාරිය අවසන් කිරීම යනු දැඩිම ළමා ආරක්ෂණ පියවරයි: අධිකරණය විසින් තම දරුවා කෙරෙහි දෙමාපියන්ගේ අධිකාරිය ඉවත් කරයි. ඉන්පසු අධිකාරිය භාරකරුවෙකුට, සාමාන්‍යයෙන් සහතික කළ ආයතනයකට හෝ හදා වඩා ගත් දෙමාපියෙකුට පැවරේ.
නෛතික පදනම
ලන්දේසි සිවිල් සංග්‍රහයේ 1:266 වගන්තිය හේතු දෙකක් සපයයි. පළමුවැන්න නම්, දරුවෙකුගේ වර්ධනයට බරපතල ලෙස තර්ජනයක් වන තත්වයන් යටතේ වැඩෙන අතර, දරුවාගේ පුද්ගලයාට සහ සංවර්ධනයට පිළිගත හැකි කාල සීමාවක් තුළ ඔහුගේ රැකවරණය සහ හැදී වැඩීම සඳහා වගකීම දැරීමට දෙමාපියන්ට නොහැකි වීමයි. දෙවැන්න අධිකාරිය අනිසි ලෙස භාවිතා කිරීමයි. අයදුම්පත ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නේ ළමාරක්ෂක සහ ආරක්ෂණ මණ්ඩලය හෝ රජයේ නඩු පවරන්නා විසිනි; 1:267(2) වගන්තිය මඟින් මණ්ඩලය ක්‍රියා නොකරන විට අවම වශයෙන් වසරක්වත් දරුවා රැකබලා ගත් හදා වඩා ගත් දෙමාපියෙකුට අයදුම් කිරීමට ද ඉඩ සලසයි. මෙම පියවර ස්ථිරයි, නමුත් 1:277 වගන්තිය මඟින් දෙමව්පියන්ට කල් පවතින වගකීම නැවත ආරම්භ කළ හැකි අතර එය දරුවාගේ අවශ්‍යතා සඳහා වන අධිකාරිය ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමට ඉඩ සලසයි.
එය ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය
මෙම මිනුම සෑම විටම පාහේ නිවසින් පිටත ස්ථානගත කිරීම සමඟ දිගුකාලීන අධීක්ෂණ නියෝගයක් අනුගමනය කරයි. පිළිගත හැකි කාල පරිච්ඡේදයක් පිළිබඳ සංකල්පය තීරණාත්මක ය: දරුවා කුඩා වන තරමට එම කාලය කෙටි යැයි සැලකේ. දෙමව්පියන්ට නීතිඥයෙකු පවරනු ලැබේ. ආරක්ෂාව සාමාන්‍යයෙන් අවධානය යොමු කරන්නේ ප්‍රමාණවත් සහයෝගයක් ලබා දුන්නේද යන්න සහ දරුවාගේ දිගුකාලීන දෘෂ්ටිකෝණය පිළිබඳ තීරණය ඉතා ඉක්මනින් ගෙන තිබේද යන්නයි.
වැරදුණු තැන
දෙමව්පියන් තක්සේරු කිරීම් සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ එවිට මිනුම පැනවිය නොහැකි යැයි විශ්වාස කිරීමෙනි; ප්‍රතිවිරුද්ධ දෙය සත්‍යයකි. දෙවන දෝෂය නම්, පැරණි වාර්තා වසර ගණනාවක් තිස්සේ පුනරාවර්තනය කිරීමෙන් පසුව, නඩු විභාගයේදී පමණක් කරුණු විවාද කිරීමයි. තෙවනුව, මිනුමෙන් පසු සම්බන්ධතා නියාමනයකින් තොරව ඉතිරි වේ, නමුත් වෙනම තීරණයක් ලබා ගත හැකිය.
අදාළ නියමයන්
මෙම පියවර පවුල් අධීක්ෂණ නියෝගය අනුගමනය කරයි , භාරකාරත්වයට මඟ පාදයි සහ දෙමාපිය අධිකාරියට සම්බන්ධ වේ.
අයදුම්පතක් විභාග වෙමින් තිබේද? අපගේ පවුල් නීති විශේෂඥයින් විසින් ආරක්ෂාව සිදු කරනු ලැබේ.
