පූර්ව විවාහ ගිවිසුමක් යනු කලත්‍රයන් හෝ ලියාපදිංචි හවුල්කරුවන් ව්‍යවස්ථාපිත විවාහ දේපළ පාලන තන්ත්‍රයෙන් ඉවත් වන නොතාරිස් ඔප්පුවකි. එය විවාහයට පෙර හෝ එය අතරතුර ඕනෑම අවස්ථාවක සිදු කළ හැකිය.
නෛතික පදනම
ලන්දේසි සිවිල් සංග්‍රහයේ 1:114 සහ පහත වගන්තිවලට අනුව නොතාරිස් ඔප්පුවක් අවශ්‍ය වේ; වෙනත් ඕනෑම ආකාරයක ගිවිසුමකට කිසිදු බලපෑමක් නැත. ඔප්පුව අධිකරණයේ පොදු විවාහ දේපල ලේඛනයේ ලියාපදිංචි කර ඇති අතර, එම ලියාපදිංචියෙන් පමණක් ණයහිමියන් වැනි තෙවන පාර්ශවයන්ට එරෙහිව එය ඉල්ලා සිටිය හැකිය.
පවතින විවාහයකදී ඇති කර ගන්නා ලද ගිවිසුම් සඳහා තවදුරටත් අධිකරණයේ අනුමැතිය අවශ්‍ය නොවන අතර එය 2012 දී අහෝසි කරන ලදී, නමුත් ණයහිමියන් අගතිගාමීද යන්න නොතාරිස්වරයා විසින් තක්සේරු කරනු ඇත.
සාමාන්‍යයෙන් සකස් කර ඇති දේ
පොදු ආකෘති දෙක වන්නේ ඕනෑම ප්‍රජාවක් සම්පූර්ණයෙන්ම බැහැර කිරීමයි, එහිදී සෑම කලත්‍රයෙකුම තමන්ගේම වත්කම් සහ ණය තබා ගැනීම සහ කලත්‍රයන් වාර්ෂිකව ආදායමෙන් ඉතිරිකිරීම් පියවීමට එකඟ වන කාලානුරූපී පියවීම් වගන්තියකි. දික්කසාදය පිළිබඳ අවසාන බේරුම්කරණ වගන්තියක් ද නිතර භාවිතා වන අතර, බොහෝ විට එක් කලත්‍රයෙකුට සමාගමක් හිමි ව්‍යාපාරික බැහැර කිරීමක් සමඟ ඒකාබද්ධ වේ.
2018 ජනවාරි 1 වන දින සිට ව්‍යවස්ථාපිත පැහැර හැරීම දැනටමත් සීමිත ප්‍රජාවකි: විවාහයට පෙර අත්පත් කරගත් වත්කම් සහ ණය, තෑගි සහ උරුමයන් පෞද්ගලිකව පවතී. එය පූර්ව විවාහ ගිවිසුමකට හේතුව පටු කර ඇත, නමුත් අතිරික්ත නොවේ, විශේෂයෙන් ව්‍යාපාරයක්, පවුල් තෑග්ගක් හෝ අසමාන ණය තත්වයක් සම්බන්ධ වන විට.
වැරදුණු තැන
ආවර්තිතා බේරුම්කරණ වගන්තිය සම්භාව්‍ය අසාර්ථකත්වයයි. කිසිවෙකු පාහේ වාර්ෂිකව පියවන්නේ නැත, එවිට නීතිය දැඩි ප්‍රතිවිපාකයක් අමුණයි: දික්කසාදයේදී වත්කම් සලකනු ලබන්නේ ප්‍රජාවක් සිටියාක් මෙනි, එය හරියටම ගිවිසුමෙන් වළක්වා ගැනීමට අදහස් කළ ප්‍රතිඵලයයි. එවැනි වගන්තියක් ඇති ඕනෑම අයෙකු එය සෑම වසරකම ක්‍රියාත්මක කර එය සටහන් කළ යුතුය, නැතහොත් ඔප්පුව සංශෝධනය කළ යුතුය.
අදාළ නියමයන්
දේපල ප්‍රජාව, ඒකාබද්ධ දික්කසාද පෙත්සම සහ කලත්‍රයා නඩත්තු කිරීම ද බලන්න.
අපගේ පවුල් නීති පරිචය පවතින ගිවිසුම් සමාලෝචනය කරන අතර දික්කසාදයේදී ඒවායේ ප්‍රතිවිපාක පිළිබඳව උපදෙස් දෙයි.
