පීතෘත්වය පිළිබඳ අධිකරණමය තීරණය යනු, ජීව විද්‍යාත්මක පියා දරුවා පිළිගෙන නොමැති අවස්ථාවක, දිස්ත්‍රික් අධිකරණය විසින් දරුවෙකුගේ නීත්‍යානුකූල පියා කවුද යන්න තහවුරු කරන ක්‍රියා පටිපාටියයි. මෙම තීරණය උපන් දින සිට පසුකාලීනව ක්‍රියාත්මක වේ.
නෛතික පදනම
ලන්දේසි සිවිල් සංග්‍රහයේ 1:207 වගන්තියේ පාලන තන්ත්‍රය අඩංගු වේ. මව සහ දරුවා විසින් අයදුම්පත ඉදිරිපත් කළ හැකිය; මව උපතින් වසර පහක් ඇතුළත හෝ පියා නොදන්නා අවස්ථාවක, ඇය තම අනන්‍යතාවය දැනගත් දින සිට වසර පහක් ඇතුළත එසේ කළ යුතුය. දරුවාට කිසිදු කාල සීමාවක් අදාළ නොවේ. ජීව විද්‍යාත්මක පියාට එරෙහිව සහ මවගේ ජීවිත සහකරු ලෙස, පිළිසිඳ ගැනීමට හේතු විය හැකි ක්‍රියාවකට කැමැත්ත පළ කළ පිරිමියෙකුට එරෙහිව තීරණය කළ හැකිය. දරුවාට දැනටමත් නීත්‍යානුකූල දෙමාපියන් දෙදෙනෙකු සිටින විට එය බැහැර කරනු ලැබේ. 5 වන ඡේදයේ ප්‍රතික්‍රියාශීලී බලපෑම තෙවන පාර්ශවයන් විසින් යහපත් විශ්වාසයකින් අත්පත් කරගත් අයිතිවාසිකම්වලට බලපාන්නේ නැත. සාක්ෂි සෑම විටම පාහේ DNA පරීක්ෂාවකි; මිනිසා සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නම්, අධිකරණයට සුදුසු යැයි පෙනෙන පරිදි එවැනි නිගමනවලට එළඹිය හැකිය.
එය ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය
නඩු කටයුතු සිදු කරනු ලබන්නේ අනිවාර්ය නීතිමය නියෝජනයක් සහිත පෙත්සමක් මගිනි. අධිකරණය බොහෝ විට දරුවා සඳහා විශේෂ නියෝජිතයෙකු පත් කරයි. අවසර දුන් පසු, දෙමාපියභාවයේ සියලු ප්‍රතිවිපාක අනුගමනය කරයි: පසුකාලීනව ක්‍රියාත්මක වන නඩත්තු රාජකාරිය, උරුම අයිතිවාසිකම් සහ, අවශ්‍ය නම්, වාසගම වෙනස් කිරීම. අධිකාරිය ස්වයංක්‍රීයව පැන නගින්නේ නැත; ඒ සඳහා වෙනම තීරණයක් අවශ්‍ය වේ.
වැරදුණු තැන
පියා ස්වේච්ඡාවෙන් දරුවා පිළිගන්නා බවට බලාපොරොත්තුවෙන් මව්වරුන් වසර පහක කාලය ගත කිරීමට ඉඩ දෙයි. දෙවන වැරැද්ද නම්, නීතිය දැඩි අවශ්‍යතා නියම කරන පරිත්‍යාගශීලී අවස්ථාවන්හිදී වැරදි පුරුෂයා ජීවන සහකරු ලෙස සැලකීමයි. තෙවනුව, පසුගාමී නඩත්තු රාජකාරිය අවතක්සේරු කර ඇති අතර එය සැලකිය යුතු හිමිකම් පෑමකට හේතු විය හැක.
අදාළ නියමයන්
දරුවෙකුගේ පිළිගැනීම සමඟ අධිෂ්ඨානය පිහිටා ඇති අතර එය ළමා නඩත්තුව සහ දෙමාපිය අධිකාරිය පෝෂණය කරයි.
ඔබ පීතෘත්වය තීරණය කිරීමට කැමතිද? අපගේ පවුල් නීති විශේෂඥයින් අවසාන දිනය සහ සාක්ෂි තක්සේරු කරයි.
