ආගමන රඳවා ගැනීම යනු අයදුම්පතක් ඉවත් කිරීමේ හෝ සැකසීමේ අරමුණින් විදේශීය ජාතිකයෙකුගේ නිදහස අහිමි කරන පරිපාලනමය පියවරකි. එය දඬුවමක් නොවන අතර අඩු ආක්‍රමණශීලී පියවරක් ප්‍රමාණවත් නොවන විට පමණක් පැනවිය හැකිය.
නෛතික පදනම
2000 විදේශිකයන්ගේ පනතේ 59 වන වගන්තිය, සරණාගත ක්‍රියාපටිපාටියේ ඉවත් කිරීමේ අරමුණින් රඳවා තබා ගැනීම, 59a වගන්තිය ඩබ්ලින් රඳවා තබා ගැනීම සහ 59b වගන්තිය දේශසීමා රඳවා තබා ගැනීම පාලනය කරයි. 2008/115/EC ආපසු පැමිණීමේ නියෝගය රාමුව සකසයි: රඳවා තබා ගැනීමට අවසර දෙනු ලබන්නේ සැඟවී සිටීමේ අවදානමක් ඇති විට හෝ පුද්ගලයා නැවත පැමිණීමට සූදානම් වීම වළක්වා ගන්නා හෝ බාධා කරන විට පමණක් වන අතර එය අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා දිගු කාලයක් පැවතිය නොහැක. උපරිමය මාස හයක් වන අතර, නිශ්චිත අවස්ථා වලදී මාස දහඅට දක්වා දීර්ඝ කළ හැකිය. සාධාරණ කාලයක් තුළ ඉවත් කිරීමේ අපේක්ෂාවක් තිබිය යුතුය; එය නොමැති විට, රඳවා තබා ගැනීම ඉවත් කළ යුතුය. 94 වන වගන්තිය අභියාචනයක් සඳහා පහසුකම් සපයයි, පුද්ගලයා කිසිදු ක්‍රියාමාර්ගයක් නොගන්නේ නම් සති දෙකක් ඇතුළත විභාගයක් සමඟ ස්වයංක්‍රීයව ගොනු කරනු ලැබේ.
එය ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය
අධිකරණය හේතු සහ කඩිසරකම යන දෙකම සමාලෝචනය කරයි: බලධාරීන් ඉවත් කිරීම සඳහා ප්‍රත්‍යක්ෂව සහ නිතිපතා කටයුතු කළ යුතුය, නිදසුනක් වශයෙන්, පිටවීමේ සම්මුඛ පරීක්ෂණ සහ උපන් රටේ බලධාරීන් වෙත සංචාරක ලියකියවිලි සඳහා අයදුම්පත් හරහා. එය නොමැති විට, රඳවා තබා ගැනීම ඉවත් කරනු ලබන අතර සමහර විට නීති විරෝධී ලෙස රඳවා තබා ගැනීමේ සෑම දිනකම වන්දි ප්‍රදානය කෙරේ. දෙවන හෝ පසුව රඳවා තබා ගැනීම සඳහා අවශ්‍යතා දැඩි වේ.
වැරදුණු තැන
නඩු නීතියේ පුනරාවර්තන කරුණක් වන, පුද්ගලයාට ගැලපෙන පරිදි සකස් නොකර, හේතු සම්මත ලෙස ලැයිස්තුගත කර ඇත. දෙවන ගැටළුව වන්නේ වාර්තා කිරීමේ රාජකාරියක් හෝ ආරක්ෂාවක් වැනි සැහැල්ලු පියවරයන් පිළිබඳ කිසිදු තක්සේරුවක් නොමැති වීමයි. තෙවනුව, ඇත්ත වශයෙන්ම ඉවත් කිරීමේ අපේක්ෂාවක් නොමැති අතර රඳවා තබා ගැනීම දිගටම පවතී.
අදාළ නියමයන්
රඳවා තබා ගැනීම සාමාන්‍යයෙන් ආපසු පැමිණීමේ තීරණයක් අනුගමනය කරන අතර ඇතුල්වීමේ තහනමට සම්බන්ධ වේ.
පවුලේ සාමාජිකයෙකු රඳවාගෙන තිබේද? අපගේ ආගමන නීති විශේෂඥයින් විසින් අභියාචනය පවත්වනු ලබන අතර කඩිසරකම පරීක්ෂා කරනු ලැබේ.
