අභියාචනයක් යනු අභියාචනාධිකරණය විසින් දෙවන අවස්ථාවේදී සිවිල් නඩුවක් විභාග කිරීමයි. පාර්ශවයන් ඔවුන්ගේ අභියාචනා හේතු සමඟ ඇද ගන්නා සීමාවන් තුළ අධිකරණය නඩුව නැවත සලකා බලයි, එසේ කිරීමෙන් පළමු අධිකරණයේ දෝෂ නිවැරදි කරයි.
නෛතික පදනම
ලන්දේසි සිවිල් නඩු විධාන සංග්‍රහයේ 332 වන වගන්තිය අභියාචනය විවෘත කරයි, නමුත් යුරෝ 1,750 නොඉක්මවන හිමිකම් සඳහා එය බැහැර කරයි. 339 වන වගන්තිය තීන්දුවේ සිට මාස තුනක කාල සීමාවක් නියම කරයි; මූලික සහන සඳහා කාලය සති හතරකි. 347 වන වගන්තිය විවාදය ප්‍රතිපත්තිමය වශයෙන් ලිඛිත වට දෙකකට සීමා කරයි. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ නඩු නීතිය මඟින් ප්‍රකාශ දෙකේ රීතිය ස්ථාපිත කරයි: නව හේතු සහ හිමිකම් පෑමේ ඕනෑම සංශෝධනයක්, අනෙක් පාර්ශවයේ නිසැක කැමැත්ත හෝ නව කරුණු වැනි ව්‍යතිරේකවලට යටත්ව, හේතු ප්‍රකාශයේ හෝ ආරක්ෂක ප්‍රකාශයේ නවතම අවස්ථාවේදී මතු කළ යුතුය. බලය පැවරීමේ බලපෑම යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ, පළමු අවස්ථාවේදී තීරණය නොකළ විත්ති, පදනමක් සාර්ථක වූ පසු නැවත අභියාචනයක් මත මතු වන බවයි.
එය ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය
අභියාචනය ආරම්භ වන්නේ රිට් ආඥාවකින් වන අතර, පසුව හේතු ප්‍රකාශයේ සඳහන් වේ. එම හේතු මගින් තීන්දුවේ ඇති වැරැද්ද කුමක්ද සහ එයට හේතුව ප්‍රමාණවත් ලෙස පැහැදිලි කළ යුතුය; තීන්දුව වැරදි බවට පොදු පැමිණිල්ලක් ඵලක් නොවේ. විනිශ්චයන් සාමාන්‍යයෙන් තාවකාලිකව බලාත්මක කළ හැකි බැවින්, බලාත්මක කිරීම නැවැත්වීමට කැමති පාර්ශ්වයක් 351 වගන්තිය යටතේ අත්හිටුවීමක් සඳහා වෙනම අතරමැදි අයදුම්පතක් ඉදිරිපත් කළ යුතුය.
වැරදුණු තැන
අවසාන දිනය මග හැරී ඇත්තේ එය සේවයේ සිට නොව විනිශ්චය දිනයේ සිට ක්‍රියාත්මක වන බැවිනි. දෙවන දෝෂය වන්නේ අවසාන වටය සඳහා හොඳම තර්කය සුරැකීමයි, එය ප්‍රකාශන දෙකේ රීතිය දඬුවම් කරයි. තෙවනුව, අත්හිටුවීමක් අදාළ නොවන අතර, ඒ අතරතුර අනෙක් පාර්ශවය තීන්දුව ක්‍රියාත්මක කර ඇත.
අදාළ නියමයන්
අභියාචනයක් කැඳවීමේ රිට් ක්‍රියාදාමයන් හෝ මූලික සහන ක්‍රියාදාමයන් අනුගමනය කරන අතර එය ඔප්පු කිරීමේ භාරයට සම්බන්ධ වේ.
තීන්දුවකට එරෙහිව අභියාචනයක් සලකා බලනවාද? අපගේ සිවිල් නීති විශේෂඥයින් නියමිත කාල සීමාව තුළ අපේක්ෂාවන් තක්සේරු කරයි.
